دررفتگی مفصل شانه

دررفتگی مفصل شانه

شانه یکی از متحرک ترین مفاصل بدن است و قابلیت چرخش در بسیاری از زوایا را دارد، همین خصوصیت می تواند احتمال دررفتگی مفصل شانه را افزایش دهد. دررفتگی مفصل شانه به این معناست که، سر استخوان بازو (هومروس) از قسمت سوکت (حفره گلنوئید) خارج، و منجر به بروز درد می شود.

دررفتگی مفصل شانه

دررفتگی مفصل شانه

علائم و نشانه های دررفتگی شانه

  • درد، که یکی از بارزترین علائم دررفتگی است، و فرد قادر به تکان دادن و یا چرخش شانه خود نخواهد بود.
  • تغییر شکل شانه
  • مشاهده تورم و کبودی
  • بی حسی و کرخی شانه
  • احساس ضعف در شانه

در برخی موارد، دررفتگی شانه می تواند باعث پارگی رباط ها و تاندون های شانه و یا آسیب رساندن به اعصاب شود.

دو نوع دررفتگی قدامی و خلفی وجود دارد. در نوع قدامی، سر استخوان بازو از حفره گلنوئید خارج می شود و به سمت جلو حرکت می کند، اما در نوع خلفی، سر استخوان بازو به سمت عقب حرکت می کند. معمولا نوع قدامی شایع تر است. زمین خوردن با کف دست و یا افتادن بر روی شانه، یکی از شایع ترین علت دررفتگی شانه می باشد.

انجام برخی از حرکات کششی و ورزشی، آسیب و صدمه در پی افتادن و یا تصادف، و یا تحلیل رفتن تاندون ها و رباط ها، از جمله عواملی هستند که احتمال دررفتگی شانه را افزایش می دهند.

گذاشتن کیسه آب یخ بر روی شانه، می تواند از درد این ناحیه کم کند.

درمان دررفتگی شانه

مراحل درمان، ابتدا با تجویز قرص های مسکن جهت تسکین و کاهش درد بیمار آغاز می شود. در برخی از بیماران، جا انداختن شانه به صورت سرپایی و با بی حسی انجام می شود. در حالی که برخی دیگر در اتاق عمل و با بیهوشی.

بعد از اینکه شانه به محل اصلی خود بر می گردد، بایستی در محل اصلی خود ثابت باقی بماند. بعد از برطرف شدن آثار کبودی و یا درد، فیزیوتراپی و انجام تمرینات کششی و یا شنا به بیماران توصیه می شود.  با این کار، توانایی انجام حرکات مربوط به شانه و نیروی عضلانی به حالت قبل بر می گردد.

در صورت بازگشت دررفتگی شانه، استفاده از شانه بند نیز در کنار فیزیوتراپی توصیه می شود. در صورتی که هیچ یک از این  اقدامات درمانی موثر واقع نشود، جراحی انجام می شود تا مفصل در جای خود قرار بگیرد.

برچسب گذاری توسط , , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج + 12 =